Laatste weekje Java en Toeristenmekka Bali

Yogyakarta

Wat een leuke stad, bij aankomst een stuk groter dan verwacht, maar we voelde ons al gelijk thuis.
De dagen van ons visa beginnen nu echt op een einde te raken maar hier vinden we het toch wel leuk wat extra dagen te blijven. De eerste dag liepen we door het stadje en zagen voor het eerst weer wat meer toeristen bij elkaar, op de beroemde Malioborostreet. We werden door een vriendelijke man geinvormeerd dat we beter naar het Art Centre konden gaan omdat die maar 2 dagen in zoveel maanden open was, en dat dat vandaag was! Hier komen kunstwerken afkomstig vanover heel Indonesie. Natuurlijk gingen wij een kijkje nemen, en inderdaad, prachtige traditioneel Indonesische kunst. Batik. Op een speciale manier wordt met inkt en behulp van was patronen in een doek gemaakt. eerst werd het proces uitgelegd en daarna zagen we alle kunstwerken. Prachtig, sommige plaatjes pakten je gelijk en ik wilde er best een paar voor thuis meenemen.
We wouden graag naar Boroburdur, maar dan wel 's ochtends vroeg. De ochtend dat we vroeg op wouden staan waren we nog erg moe van de vroege surf actie en konden we het niet opbrengen om uit ons lekker warme bedje te komen. Toen we later wat Ieren aanspraken die de zonsopgang hadden gezien waren ze niet echt enthausiast. Ze waren daar om 6 uur en hadden borobudur 10 minuten voor zichzelf hadden, maar daarna helemaal gek werden van de schoolkinderen die ze het hoofd van hun lijf vroegen. Het uitzicht wat ze zich hadden voorgesteld werd door de mist verpest en de tempel vonden ze ook niet zo geweldig. Oftewel wij waren heeeel blij dat we lekker in ons bedje waren blijven liggen. "s avonds hadden zijn we een vriendin van Batu Karas tegen gegaan die de volgende ochtend naar de zonsopgang bij Borobudur ging kijken, en of we mee wilden. Ja hoor, maar eerst even samen een biertje drinken. Het was een supergezellig cafetje, livemuziek en de biertjes smaakte als geen dag tevoren. We gingen lekker zuipen maar spraken wel af dat we als mannen gewoon om 4 uur op zouden staan om ons aan de afspraak te houden.
De biertjes gingen er goed in maar we zagen onze vriendin ook lekker drinken en wisten dat die net zo vroeg op moesten staan. Daarna kwamen we 2 indonesische meisjes tegen die nog wel verder wouden feesten in een andere club en ze vroegen of we mee wilden. Nou het was toch al laat en als we dan een leuk avondje hebben, dan goed ook! Bij de eerste club was een Gaynight, nou dan maar de volgende. Wat verder weg, maar wel wat groter. Een prachtige discotheek, mooie verlichting en heerlijke stampende muziek! De avond werd later en later en we wisten dat we de afspraak niet meer zouden halen en dat we af moesten bellen.
Toen we na veel dansen en lol maken op de klok keken, was het kwart voor 4. Gilmee zei, als we nu een taxi nemen, halen we het nog!
Na een seconde van twijfelen zei ik volmondig ja, let's go!
We renden bijna naar de uitgang sprongen in de taxi en werden voor 2 euro naar de straat waar we hadden afgesproken....
Shit, 10 over 4 en ze staan er niet meer. We moesten ze bellen, ik vroeg aan wat locals of ik hun telefoon kon gebruiken en toen ik eindelijk een telefoon bemachtigd had kwamen ze, zelf ook een beetje verkreukeld, aanrijden. Snel een kopje koffie, en daar gingen we. Het was nog best een stukje rijden en met Gilmee achterop vroeg ik me echt af of dit wel een goed idee was. Gelukkig reed hij voor en hoefde ik alleen maar zijn remlichtje te volgen.
Langzamer aan werd het lichter en lichter en we moesten echt opschieten anders was de zon al op!
De weg werd steeds kleiner en we moesten over een bruggetje rijden die helemaal van bamboo was gemaakt en die helemaal heen en weer bewoog als je eroverheen reed. Ik bedankte god toen we veilig de overkant bereikte en reed verder. Toen we bij een berg aankwamen moesten we aan een steile klim beginnen. Het was zo steil dat gilmee soms af moest stappen omdat anders de scooter het niet trok. Na ook dit obstakel te hebben overwonnen kwamen we op een plekje met uitzicht over een prachtig dal. Op de achtergrond zag je de vulkaan Merapi(die vorig jaar was uitgebarste, daarom stond de brug er ook niet meer) waarachter de zon opkwam. Eerst zag je het prachtige siluet met een gouden randje, daarna kwam de bol vanzelf hoger en veranderde de lucht constant van kleur. Ook kon je de tempel borobudur zien liggen, dit alles voelde je net of je in de hemel was beland. We wisten dat we de goede beslissing hadden gemaakt en konden onze ogen bijna niet geloven. Daarna met ons brakke hoofd naar beneden, op naar de tempel. Al helemaal voorbereid op de toeristische drukte die we verwachten, gingen we maar eerst wat eten. Na een lekkere Ginger tea en een bordje nasi voelde ik me eindelijk was beter.
Borobudur, als kind had ik geluisterd naar de verhalen die mijn oma erover vertelde en er zelf helemaal weg over gefantaseerd, en nu ben ik er gewoon.
Het was eigenlijk helemaal niet zo druk en ik vond het prachtig. Het massale bouwsel zag er indrukwekkend uit en na een rondje eromheen gingen we ook de bovenkant maar eens van dichterbij bekijken. Het was prachtig en we konden nu ook de berg zien waar we vannochtend gezeten hadden. We werden nog wel een beetje lastig gevallen door wat schoolkindertjes, en geloof me, met een lichte kater kun je je betere dingen voorstellen. Na de zoveelste die kwam vragen, Mister! Mister! Mister! picture?  zijn we maar richting de uitgang gewandeld, waar we vervolgens nog zo'n 10 minuten langs allemaal souvernirwinkeltjes liepen voor we daadwerkelijk buiten stonden.
Na nog een tempel bezocht te hebben kwamen we 's middags eindelijk weer bij het guesthouse aan.
Pfoe wat een dag zeg, gilmee dook onder de douche en toen ik net wilde gaan liggen kwam de huisbaas met de mededeling dat we niet konden blijven omdat er een grote groep kwam. Dit had ze al eerder willen zeggen maar gister waren we niet thuis. Ahhhh, op dat moment kon ik het even niet meer opbrengen om weer heel me tas in te pakken en een ander kamertje te gaan zoeken maarja je hebt geen keuze. Ik ging snel zonder rugzak een rondje doen opzoek naar een goedkoop kamertje. Binnen 10 minuten was het gelukkig raak.
Ff verkassen en eindelijk kon ik mijn oogjes even laten rusten. 3 uurtjes later de wekker gezet om toch nog een beetje normale avond te hebben.

De volgende dag weer verder. Op naar Melang om daar wat vulkanen te bewonderen.
Onderweg reden we lang Prambanan, een andere grote tempel in de buurt van Yogya, ook heel mooi en net zo indrukwekkend als Borobudur. Melang wel gehaald maar de vulkanen waren toch nog een stukje verder. De volgende dag op naar Mount Bromo. toen we de afslag van de snelweg hadden genomen begonnen we met stijgen, vanaf daar gingen we alleen maar omhoog en het hield maar niet op. We kwamen eindelijk weer op wat verlaten bergweggetjes, die een hele opluchting zijn na al die drukke wegen. Even puur genieten van de omgeving zonder last te hebben van anderen. Gilmee werd nog wel van de weggereden en kwam gelukkig met alleen een schaafwondje de greppel uit. We kwamen hoger en hoger en de temperatuur begon ook vlink te dalen. Ik haalden mijn trui tevoorschijn en dat scheelde behoorlijk.
Vulkanische grond is erg vruchtbaar, en dat was te zien. Een stukje met een waterval zag er prachtig uit en een heel palet van kleurige bloemen sprong eruit.
De temperaturen daalden zo dat je ook stalletjes zag waar ze mutsen en sjalen verkochten. Ook de locals begonnen qua uiterlijk te veranderen en het voelde net of je in de Himalaya was. Mensen met dikke jassen en mutsen op, die had ik lang niet gezien.
We zaten helemaal in de wolken en het was erg mistig, dus genieten van een mooi dal, of de vulkaan zelf, waar we voor gekomen waren zat er niet in.
We zochten een hotelletje op en gingen lekker een rondje lopen om te genieten van de prachtige plek waar we waren beland.
De volgende dag de zonsopgang bij de vulkaan bekijken. het wekkertje ging om half 5 en ons bed lag nog nooit zo lekker maar om kwart voor 5 konden we ons er gelukkig wel uitslepen. Op naar Mount Bromo. het weggetje was nog best spannend om overheen te rijden, en na zo'n 10 minuten kwamen we bij het eerste uitkijkpunt van dit prachtige dal, en daar kwam een vulkaanformatie vanuit een andere grotere krater in zicht. Wat een prachtig uitzicht. Het was het weer helemaal waard, en als we de weg vervolgde kwamen we bij steeds andere uitzichtpunten die stuk voor stuk hoger lagen. We namen bij ieder uitkijkpunt aan en bij eentje stopte we om te voet verder te lopen naar het puntje van de berg. vanaf daar konden we ook de zonsopgang zien en alles bij elkaar was het weer een magisch gezicht allemaal.
Toen de zon op was wouden we ook maar even de weg afrijden om te zien wat daar was.
Hier bleek het "echte" uitkijkpunt te zijn, waar alle toeristen naar toe werden gebracht die met een tour door indonesie aan het reizen waren. Een hele stoet met nederlanders liep ons voorbij toen wij naar binnen gingen. 1 van de dames zei op een beetje irritant toontje: Ja de zon is al op hoor jongens. Ik wou zeggen dat ze niet op moest schieten ofdat anders haar welgeorganiseerde tour niet doorging, maar hield me verstandig in een glimlachte alleen maar.
Dit uitzichtpunt was welverzorgd met bankjes en vanaf hier kon je de hele formatie een stuk beter bekijken, en zag je ook echt dat Gunung Bromo aardig wat rook uitblies.
Het was eigenlijk maar goed dat we wat later aankwamen omdat we nu de enige waren. De wolken die kwamen trokken ook weer langzaam weg en na zo'n 10 minuutjes was alles weg en kwam het prachtige uitzicht weer terug.
Terug na een ontbijtje nog even ons bedje ingedoken. Daarna begonnen we aan de reis naar Bali.
Oost Java heeft nog een aantal vulkanen wat erg leuk is om langs te rijden,
 en we kwamen stuk voor stuk langs prachtige wegen, die overgens ook erg goed waren en de kilometers voorbij vlogen.
"s avonds kwamen we bij de boot aan en binnen een uurtje zaten we op bali.
Java, wat een mooi land is dat zeg. Echt een plek waar ik graag nog een keertje naartoe terug wil en waar veel mooie herinneringen liggen.

Het internetcafe gaat sluiten dus morgen komt het Bali Vervolg!

Prachtig begin van Java!

Na nog een vrij lange rit en een leuk boottochtje eindelijk aangekomen op Java.
We hadden onderweg gehoord over een plaatsje wat "het 2e Bali" moest zijn, Goede golven, feestjes, en een prachtig uitzicht over de vulkaan, Krakatoa. Dat klonk als muziek in de oren, nog een uurtje rijden vanaf de veerboot en dan zouden we er moeten zijn. Het was al donker toen we aankwamen en we merkten al gelijk op dat Java een stuk drukker was. Na het eerste javaanse maaltje gingen we opweg. Eindelijk, een verlichte weg. die waren we in Sumatra nog niet tegen gekomen, na zo'n 2km veranderde de mooie strakke weg weer in een nachtmerrie en wisten we dat het misschien toch nog een lang nachtje zou worden. Ik merkte dat ik erg moe was, en dat ik totaal niet meer scherp was, en ieder gat wat ik normaal ontweek pakte ik vol, en mijn voorband had aardig wat te verduren.
We namen maar even een pauze en na wat kopjes koffie ging het gelukkig een stuk beter. We moesten nog best een stuk en na het vragen of we de goede weg hadden, bleek dat we er voorbij waren gereden... Huh?! 2e bali? we zagen helemaal niks groots, toeristisch of iets wat daaropleek. Noujah dan maar terug en lekker een kamertje gezocht. De volgende ochtend komen we erachter dat we inderdaad op de plek zijn aangekomen die de man bedoelde, maar dat het helemaal uitgestorven was, en de golven waren er ook niet, er was niet eens een strand?!
Na een ontbijtje opzoek naar golven. Op de scooter gingen we net zolang zuidwaards tot we een mooie plek hadden gevonden. Onderweg zagen we 2 jongens op een scooter met een surfboard. Van binnen kwam er een YES! Als we hun volgen komen we vast en zeker op een goede plek waar je kan surfen. De 2 jongens hadden door dat we ze volgden en vroegen waar we heen gingen, surfen antwoorden we, en ze vroegen of we met ze mee wilden gaan. Na een lange weg en wat spannende zijweggetjes, kwamen we op een totaal verlaten prachtig strand aan. Helaas geen golven, noujah dan maar naar een ander strand. Ook hier op wat vissers na totaal geen mensen, en ook geen golven. Het waren 4 broers en ze waren van plan hier te gaan overnachten, 3 gingen harpoenvissen en wij bleven samen met 1 broer achter om een lekker vuurtje te maken.
Na een tijdje kwamen ze terug met een behoorlijke zak vol met vis. We hadden al wat rijst gekookt en 's avonds aten we met ze allen de gebarbequede visjes samen met wat rijst. Heerlijk, de verste visjes die ik ooit gegeten had, en we voelden echt een band met deze gasten, hoewel ze nauwlijks engels spreken, en wij helaas toch ook nog niet zo goed Bahasa indonesia.
Na nog een kopje mierzoete(ja hier doen ze er standaard 3 eetlepels suiker in) koffie bij het kampvuur zochten we ons bedje op, gilmee had zijn hangmat opgehangen en ik lag op een bamboo plateautje op mijn opblaasbare matje. Beetje onrustig nachtje maar toch wel lekker geslapen. De volgende dag namen we afscheid en gingen wij terug richting Jakarta. We moesten het een en ander regelen dus bleven hier een nachtje en sliepen ook een beetje bij.

Opweg naar Jakarta
Jeetje wat een drukke wegen zeg... File, File, File. De roetfilter hebben ze hier ook nog niet uitgevonden en het wordt steeds begrijpelijker waarom ze met een mondkapje oprijden. Zo vies, al die uitlaatgassen. We zigzaggen tussen de auto's door maar schieten natuurlijk maar weinig op. Na een lange dag, van veel te veel auto's en vieze lucht waren we doodmoe en konden we geen hotel vinden. Iedere keer als we ernaar vroegen, was het nog 2 km, (na 4 km nog geen hotel) dus weer vragen: ja over 12 km zien jullie een hotel. Nou je raad het al, na zo'n 30 km zagen we het verlossende bordje: HOTEL. met 3 sterren ernaast. hmmm.... dit is eigenlijk een beetje te chique.. voor ons backpackers. Noujah maar even de prijs bekijken. Oeff ruim 4x zoveel als normaal, we hadden niet echt keus, het volgende hotel was zo'n 20 km verderop en we konden gewoon niet meer. er zat wel ontbijt, sauna, fitness en spa bij. Helaas waren die naast het ontbijt allemaal al dicht en de volgende ochtend kon je er ook niet van genieten.

Jakarta.
Wat een grote stad, we zagen "Jakarta" niet meer op de borden staan en moesten we er dus al zijn. De wegen waren erg groot maar ook erg druk. Eerst maar wat eten. Na een vrij pittige nasi  goreng en wat rond gevraag wisten we waar we ongeveer naar toe moesten(we hadden namelijk geen idee waar het leuk/mooi was)
We pakken onze scooters en rijden weer verder. Al bij het eerste stoplicht staat het verkeer helemaal vast. Ik heb nog nooit zoveel scooters bij elkaar gezien en het was echt een ramp. Naast de drukke weg was een bijna lege busbaan. Ik zag wel wat scooters erop rijden maar durvde zelf de gok niet te wagen, omdat we er natuurlijk gelijk door de politie zouden worden uitgepikt en dan weer veel gezeur zouden krijgen. Ik besloot me in de rij scooters aan te sluiten. Gilmee daarentegen dacht, haha ik ga niet in de rij staan en schoot de busbaan op. Ik merkte al vrij snel dat ik hem uit het oog verloren was en zat als een roofvogel om me heen te kijken of ik tussen al die helmen, de zijne zou herkennen. Helaas geen Gilmee.. Zouden we elkaar dan echt kwijt zijn. Ik verwachte dat hij aan de kant zou wachten maar toen ik bij een t-splitsing aankwam wist ik het zeker. No Gilmee... Ik hoopte dat hij naar de plek was gereden waar we gepland hadden om naartoe te gaan, een groot monument. Hij was echter terug gegaan naar de plek waar we gegeten hadden. Mijn telefoon werkte niet en ik vroeg aan wat locals of ik tegen betaling asjeblieft met hun telefoon kon bellen. Nee, helaas bijna niemand had een telefoon en toen ik er eindelijk 1 te pakken had, lukte het niet. Noujah, dan maar een hotel opzoeken en hem via internet proberen te bereiken. De local van wie ik de telefoon had geleend wist waar veel goedkope hotels zaten en hij bracht mij erheen. Hier vond ik wel een telefoon die werkte en kreeg ik m eindelijk te pakken. Na zo'n uurtje hadden we elkaar gevonden, wat toch wel weer erg leuk was. 's avonds weer eens stappen! Daar hadden we zin in, al zo'n dikke maand niet gedaan en de voetjes begonnen al een tijdje te jeuken. Na wat heerlijke biertjes bedachten we dat we schoenen moesten hebben! Het was al vrij laat en toen we bij de winkel aankwamen waren ze eigenlijk al dicht. Snel wat schoentjes aangeschoten, 16 euro afgerekend en op naar het feest!
Al heel snel kwam ik erachter dat de schoenen eigenlijk helemaal niet zo lekker zaten en aan het eind van de avond had ik ook aardige blaren staan.
De avond zelf was best leuk, geen toerist gezien en er hing een beetje raar sfeertje, iedere vrouw die je aansprak moest namelijk voor betaald worden?! En kwam er een oud vrouwtje naar je toe (haar pimp) die zij hoeveel het was. :o noujah, dat was natuurlijk totaal niet de intentie, dan maar verder feesten. De muziek was erg veel van hetzelfde, trance, maar we hadden toch een topavondje en kwamen goed vermoeid thuis. De volgende dag Jakarta verkennen.
Al snel kwamen we erachter dat Jakarta niet echt onze stad was, het greep ons niet zo als Kl of Singapoure dat deed. Misschien is het te groot, te druk, of gewoon verkeerde plek. Na wat oud Coloniale gebouwen vonden we het ook wel weer mooi geweest en hebben we nog een hele tour met het bussen systeem gemaakt omdat we een halte hadden gemist.
De volgende ochtend ontzettend vroeg opgestaan om niet weer in de drukte terecht te komen. opweg naar bogor, met een mooie botanische tuin. Na een prachtige wandeling en een lekker lunch weer verder. Gilmee was toch wel moe en besloten we toch maar te stoppen.
De volgende dag weer verder en kwamen we eindelijk weer op van die prachtige mooie goede wegen. Het was wel wat we nodig hadden, want we waren het rijden wel een beetje zat aan het worden. Prachtige dingen gezien, mooie bossen, rivieren en theeplantages.
De volgende dag kwamen we weer bij het strand, en we wouden eigenlijk wel gelijk het water in springen. De golven waren prachtig maar eigenlijk waren we opzoek naar een mooie plek waar we net zoals met de 4 broers ook op het strand konden slapen, lekker een vuurtje konden maken en dan wat kip grillen ofzo.
Na zoeken en zoeken begon het steeds later te worden en moesten we echt wel een slaapplek gaan vinden. Bij toeval reden we langs een bordje met: Pantai, en een foto van een prachtig uitzicht. We gingen hier kijken en kwamen op een klein paradijsje. Het had een ver uitzicht over een lange kustlijn met wat prachtige rotsen en hele hoge golven maakten het plaatje af. De zon begon net onder te gaan wat een magisch beeld schetste. Ik kon wel foto's blijven maken. Toen de zon onder was kleurde de lucht in de meest prachtige kleuren, en werd het steeds donkerder. langzaam kwamen wat sterren en de maan was erg helder in de lucht.
Ja, hier wilden we wel slapen! Een bewaker kwam naar ons toe en vroeg ons of dat we hier wilden blijven omdat hij naar huis wou gaan. Natuurlijk wilden we dat. en voor zo'n 80 cent wilde hij onze scooters wel bewaken. Dus zo maakten we in een van de picnichuisjes ons eigen kampje. Het was prachtig. Je kon over de hele boog sterren zien. We bleven nog bijna een halfuur in het gras liggen, naar muziek luisterend en naar de sterren kijkend. Wat was dit mooi, je kon zelfs de witte waas van de melkweg zien, en we zaten naar sterrenbeelden te zoeken.

De volgende dag werden we wakker in hetzelfde paradijsje. Ik werd wakker gemaakt door de zon die in mijn gezicht scheen, er is geen betere manier om wakker te worden! Ik liep naar een puntje waar je een mooi uitzicht had over de gigantische golven die tegen de rotsen sloegen. Na wat zonnebaden gingen we ontbijten en opweg naar het volgende plekje: Batu Karas. Een surfspot.

Na een hobbelige weg toch vrij snel aangekomen en gilmee renden gelijk het water in. We namen het hotel recht tegenover een prachtige surfplek. En ik ging opzoek naar waar we een surfboardje konden huren. We gingen natuurlijk gelijk het water in. Gilmee nam een longboard en ik een shortboardje, hier kon ik nog niet op surfen maar wou het dolgraag leren, en de enige manier is door het maar gewoon te proberen.
Het ging geweldig goed en de golven waren fantastisch! Heel mooi van rechts naar links en hoewel het erg druk was konden we allebei toch nog wat golfjes pakken.
's avonds goed uit eten en na wat biertjes toch maar vroeg naar bed om de volgende dag maar weer vroeg te gaan surfen. Het ging beter en beter en ook gilmee ging erg vooruit en pakten steeds meer golven. Aan het eind van de dag werd het rustiger en is het mij gelukt om mijn allereerste perfecte golf te pakken. Ik peldelde voor het leven zette af, en zat precies op de goede plek van de golf. Het sturen ging best goed en het lukte me om de golf helemaal tot het strand uit te rijden, ik kon zelfs de hand door het water actie neerzetten en voor mij was het een geslaagde dag!
We bleven tot het donker was, en gingen pas weg toen we echt op waren en niks meer konden zien.
Het was overdag erg druk en 's avonds hadden we eindelijk het water voor onzelf wat leide tot nog wat meer prachtige golven. We wilden niet alleen als laatste eruit maar de volgende dag ook als eerste erin, dus we hebben vannochtend om half 5 de wekker gezet en ja hoor, de allereersten!
gisteravond nog een massage voor 2,5 euro genomen(want we hadden al best wel spierpijn) en na een kort nachtje was het prachtig om de zonsopgang al surfend te zien.
Heel langzaam kwamen de eerste locals ook alweer aanzetten en pakte ik steeds meer golven die ik helemaal tot het einde kon uitrijden! Dat shortboard ga ik onthouden :D wat een toppertje zeg.
Om half 8 kregen we toch wel erg honger en besloten we maar te gaan onbijten. Na het tassen inpakken zijn we nu opweg naar Yogyakarta. Helaas kwamen we op het punt van vertrek erachter dat ik een lekke band had, wat weer ruim een half uur in beslag nam..
Nu zitten we zo'n 50 km voor yogya en gaan we morgen naar Borobordour!

Tot nu toe echt een geweldige tijd in Java gehad en ben ook echt benieuwd naar de rest :D
Wat een prachtig land.
tot snel.

iori