Onderwaterparadijs @ Koh Tao, Thailand

Heee Allemaal!
Na het lange wachten is hier dan weer een nieuwe (lekkere lange) update!
Het internet was erg slecht op het eiland, en omdat ik daar zo'n 10 dagen heb gezeten is dit pas weer de eerste mogelijkheid.

De reis van Georgetown ging iets minder soepel dan ik hoopte. Ik had na wat ellende tijdens het "zelf uitzoeken zodat het goedkoper is" besloten om maar een verzorgde reis te boeken.(dus alle aansluitingen en overstappen zijn dan geregeld, boot, bus, alles)
Maar Thailand zou Thailand niet zijn als er iets volledig zoals je zou willen(of zoals je soms beloofd wordt) ook daadwerkelijk zou gebeuren. Ik had om 4 uur 's ochtends het minibusje naar Surahtani genomen waar dan de middagboot zou vertrekken en ik rond 8 uur op Koh Tao zou zijn.
In Hat Yai, werd ik gedropt, en moest ik ruim een uur wachten tot het volgende busje mij naar Surahtani zou nemen. Ik had alvast gevraagd in het touristen kantoortje in Thailand welke boot ik zou nemen, en toen zei ze dat er alleen een nachtboot was die om 11 uur wegging. Had ik dit geweten had ik op eigen houtje naar Koh Tao gegaan, dus ik vroeg of ik mijn ticket nog kon veranderen, maar ze was helemaal beledigd en gaf me mijn ticket(dus gewoon een stukje papier) terug en zei dat als ik het er niet mee eens was dat ik maar terug moest gaan naar Georgetown waar ik mijn ticket had geboekt.
Ik probeerde rustig uit te leggen wat voor ticket ik had gekocht en dat dit een andere was.
Ze negeerde me gewoon, en ik merkte echt dat ik heel erg kwaad van binnen werd, ik voelde me genaaid, en niemand wou naar me luisteren, en ik had ook nog eens een stukje papier teruggekregen, wat helemaal niks waard is buiten dat bedrijf.
Na een diepe zucht besloot ik het maar te aanvaarden en gewoon te laten gaan en maar te wachten.
Ik kwam dus veelste vroeg in Surathani aan( 2 uur 's middags) en mocht vrolijk 9 uur daar gaan wachten....
Pfff, ik wou al helemaal niet met die nachtboot en Surathani is een van de onguurste steden in Thailand, dus om daar nou 9 uur te wachten, was ook niet bepaald prettig.
Ik ben lekker naar een soort starbucks gegaan en heb daar maar een gat geslagen in mijn dikke leesboek.

De tijd ging eigenlijk best snel voorbij, maar de nachtboot moest nog komen.
Dit was echt een lachertje, ik heb nog nooit zulke kleine bedjes gezien(niet overdreven) ik was gewoon breder dan het bed, en mijn voeten staken zo'n 10 cm uit. Hier lagen dan rond de 80 a 90 man als sardientjes naast elkaar. Ik had wat vrienden gemaakt die een laptop mee hadden en had eerst lekker met hun een suffe film gekeken en toen ik naar bed ging zag ik er naast mijn lege bedje, aan de ene kant een heel knap meisje, en aan de andere kant NIEMAND lag:D dus ik helemaal blij, dacht dit wordt misschien toch minder erg dan ik had gedacht. Na het tandenpoetsen kom ik terug ligt er oppeens een lelijke, erg zwetende vent op het bedje wat eerst leeg was...
hij stonk ook nog eens naar sigaretten en drank.
Hij lag half op mijn bed en gelukkig wist ik hem te overtuigen dat hij op een ander leeg bed ging liggen!

Volgende dag 6 uur 's ochtends kom ik aan op Koh Tao, voelde me erg, heel erg, vies. Had die ochtend  niet gedouchet omdat ik zo vroeg opmoest(waar ik toen ik naast dat meisje lach ook erg blij mee was... NOT:P) en nu 26 uur later eindelijk op gewenste bestemming.
Gilmee Davids, een vriend en collega uit Delft, had al een kamer en ik kon bij hem crashen.
Eindelijk douchen, oh wat kan dat toch soms zooo lekker zijn.
Het was zo leuk om weer bij een bekend gezicht te zijn, lekker suffe nederlandse grapjes maken,
en wat oude herrineringen ophalen. Engels praten ging echt heel goed, maar soms is je gevoel voor humor overbrengen toch best lastig.
Gilmee had een duikcursus gedaan, en was daar echt heel enthousiast over. Ik had er al over nagedacht en aangezien het hier heel goedkoop en erg mooi is besloot ik om ook een duikcursus te doen.

Eerst een dagje lekker op t strand, en 's avonds weer eens goed feesten!:D
De 2e dag begon mijn PADI Open Water duikcursus met wat Theorie in de avond. Het was best saai maar ik kreeg er wel superveel zin in om het water in te gaan. De volgende dag de eerste duik in het zwembad! SPANNEND!
ik wist eigenlijk echt niet wat ik moest verwachten, en was eigenlijk ook wel bang dat er iets mis zou gaan. Ik had gelukkig een super toffe instructeur(aangeraden door Gilmee, hij had bij hem gedoken en echt een topweek gehad) die je alles erg goed uitlegde, en je veilig liet voelen.
Ik vond het zo raar de eerste paar minuten in het water, dat je ademt door zo'n ding.
We moesten wat oefeningen doen die eigenlijk allemaal verassend goed gingen, ik merkte ook dat ik steeds rustiger werd onderwater, wat erg goed is want dan adem je dieper en dan gaat je lucht langer mee wat er uiteindelijk voor zorgt dat je langer kunt duiken.

's middags nog meer theorie en vroeg naar bed, de volgende dag was namelijk de eerste duik in de zee! We moesten om 7:15 verzamellen en ik had echt heel veel geluk met mijn groep, omdat gilmee deze instructeur aan mij had aangeraden en ik speciaal om hem had gevraagd, had hij een kleinere groep moeten nemen dan dat hij normaal doet, en zaten we met ze 5en(groepen kunnen normaal wel 10 of 12 mensen zijn) er was ook nog een jonge gast bij die hem hielp dus we hadden bijna een instructeur per 2.

Met een speedboat gingen we naar een boot waar we vanaf gingen duiken. Na de briefing(het praatje waarin de Instructeur verteld wat er gaat gebeuren) moesten we alle spullen aan/omdoen, ff buddychecken en daar gaan we!
WAAAAUWWWW, het was Geweldig! het was zoo anders dan ik me had voorgesteld.
Ik dacht dat het bijna hetzelfde zou zijn als snorkellen, maar dit is echt heel anders. Je leeft nu als het ware tussen de vissen i.p.v. dat je ze van boven bekijkt.
Het koraal had ook veel meer kleur, en je ziet toch hele andere dingen. de tijd vloog voorbij, en ik vond t zo leuk! Ik had al gelijk zin in de volgende duik.
Deze ging al iets dieper, maar de plek was een stuk mooier, allemaal felgekleurde vissen en anemonen die als waaiers heen en weer in de stroming golven. Ik heb zelfs nog een aal gezien en wat roggen.
Het is eigenlijk niet uit te leggen hoe mooi het was.
Na het duiken was ik erg moe en ben opnieuw vroeg naar bed gegaan.

Gilmee ging met de volgende 2 duiken mee als mijn buddy, wat toch wel een stukje leuker was dan met een vreemde, je voelde gewoon die connectie onder water. Ik had gelukkig alle oefeningen onder water goed gedaan, en ben geslaagd voor mijn Open water cursus. Het probleem is alleen dat dit echt een hele basiscursus is en je tot 18m mag duiken. In sommige landen mag je niet eens duiken als je alleen deze cursus hebt afgerond dus ben ik nog een Advanced cursus gaan doen.
met deze cursus kan je tot 40m en tijdens de cursus ga je zelf leren navigeren, en doe je een diepzee en een nachtduik!
Gilmee is de hele cursus mee gegaan en heeft m eigenlijk dus 2x gedaan(hij had al de cursus gedaan toen ik op Koh tao aankwam)
De diepzeeduik was echt heel vet, we zijn tot 30m gegaan, en het voelt zo raar om naar boven te kijken en die grote massa van water boven je te zien. We zagen helaas geen haaien(die daar wel vaak zijn)
maar wel een paar hele grote vissen(groter dan ik ben!:O) en het was toch een hele mooie duikplek(Chumphon Pinnacle) 's avonds gingen we de nachtduik doen, we moesten op de boot wachten, dus gingen we ons maar vermaken met wat leuke duiken, sprongen en salto's van de boot. echt leuk.

De nachtduik was geweldig! Ook toch wel erg spannend, want je ziet erg veel als je met je zaklamp schijnt, maar buiten het bereik van je lamp zie je toch veel minder dan normaal.
Het had echt iets magisch, je zag iedereen's lichtstraal door het water gaan, en ook als je je zaklamp uitdeed kon je nog best veel zien, en kon je weer genieten van het plankton wat oplichte(hoewel het tijdens de nachtzwem op Koh Mook mooier was)
Ik zat de hele duik te hopen op wat mooie byzondere vissen, of inktvis ofzo. We zagen een supergrote barracuda die zo een vis op at:P veel pijlstaartroggen, en ja ja, iets waar ik al mijn hele leven op gehoopt had. EEN SCHILDPAD!:D ik wou er altijd al een x mee zwemmen. en na 30 min, kwam hij zomaar voorbij! zo richting ons, ik heb zelfs nog een stukje met hem mee gezwommen. Het was zo mooi, hoe de rust zelf, licht als een veertje, door het water bewoog. Hij zweefde gewoon. Hij was ook echt groot, denk wel een meter ofzo.

na iedere duik neem je Stikstof op en dit breekt je lichaam dan af als je uit het water bent, maar dit is toch best wel vermoeiend. Op de eerste dag van de Advanced cursus hadden we 3 duiken, dat is echt veel, het lijkt net of je de marathon hebt gelopen.

De laatste 2 duiken waren ook erg leuk omdat gilmee en ik alleen mochten duiken, dus niet achter een instructeur aan hoefde. Je voelt je erg vrij, en we zagen ook heel veel mooie dingen. 's middags kregen we ons certificaat, en ik ben nu bevoegd om over ter wereld te duiken!
echt heel vet. 's avonds hebben we nog een film gekeken: Sharkwater. dit is zo'n byzondere film, ik ben namelijk altijd bang geweest voor haaien, maar dat komt omdat er een verkeerd beeld is gecreert, en iedereen eigenlijk bang is, mensen zelfs op haaien jacht gaan(voor hun vinnen, maar ook omdat ze bang voor ze zijn) terwijl er maar 5 mensen PER JAAR dood gaan door aanvallen van een haai.
Het is eigenlijk een hele trieste film, maar wel echt een eye-opener en ik heb zo veel meer respect gekregen voor deze haaien, en zou er nu ook echt heel graag 1tje willen zien. Als je de kans hebt, download, huur of koop die film. Het zal je verbazen.

De overige dagen hebben we een scooter gehuurd(echt een rampding) en zijn we een tocht rond het eiland gaan maken, opzoek naar een rots waar je vandaan kon Cliff jumpen. Het was echt een topdag,
de eerste rots die we vonden lag midden in de zee en was iets van 12 meter hoog, deze moest je met een touw beklimmen, wat opzichzelf al een heel avontuur was. Eerst even wat kriebels en daarna toch maar gesprongen. Wat een heerlijk gevoel, ik wilde gelijk nog een x en besloot ook maar om er vanaf te duiken! Nog beter, die kick die je dan door je lichaam voelt is zo lekker:p

op naar de andere rots, dit was echt een opgave, deze lag namelijk aan de andere kant van het eiland, en de weg ernaartoe was erg heuvelachtig maar omdat we een scooter hadden die echt de kracht had van een driewieller, moest er soms 1 van ons(ik meestal:P) afstappen omdat de helling te stijl was.
de laatste km konden we niet eens rijden, omdat de weg was weggespoelt in het regenseizoen.
We besloten om maar gewoon te gaan lopen, volgens een local was het maar 5 a 600 meter. nou na een uur zweten wisten we wel beter:P we kwamen bij een resort aan wat helemaal verlaten was, de eigenaar had ruzie met zijn vrouw gekregen en ze besloten het resort te verkopen. Dit was alleen nog niet gelukt en er was dus werkelijk niemand. Echt spookachtig, pakweg 30 bungalows helemaal leeg en verlaten te zien. Het restaurant was helemaal overhoop, en er lag overal troep(snorkels, uitgeleefde kussens, pennen en nog wat oude check-in boeken)
Het was erg zonde want het resort lag op zo'n mooie locatie.
De paden en bruggetjes(vn hout) die waren aangelegd werden al helemaal overgroeit en je kon zo goed zien hoe snel natuur het overnam als er geen mensen waren.
Een erg byzondere ervaring. We probeerde uiteindelijk nog wat kokosnoten uit een vrij lage palmboom te halen, na bijna een uur, vanalles geprobeerd te hebben, is het toch gelukt!
Deze natuurlijk met trots naar huis getilt, daar aangekomen, bleken ze nog niet rijp, en was het water wat erin zat niet te drinken!
We waren zo onder de indruk door het verlaten resort dat we niet meer zo'n zin hadden om te cliff jumpen, het was niet echt goed aangegeven waar je het water in kon springen en het was ook al vrij laat.
's avonds een hele mooie avond met Gil gehad, we hebben echt hele goede gesprekken gehad, en het is toch wel heel byzonder om met hem zo een tijdje op te trekken. Onze vriendschap is echt heel erg versterkt hierzo. op de avond zelf raakten we bijna niet uitgepraat, en onder het genot van een heel goedkoop biertje, en wat live muziek, vergaten we eigenlijk dat we heel erg honger hadden.
Na heerlijk te hebben gegeten zijn we nog even naar een feestje gegaan waar we de hele avond hebben gedanst en ook nog wat leuke dames waren tegen gekomen, echt een top avond, na een top dag.

We zaten erg te twijfelen of we naar Koh Phangan zouden gaan naar de beruchte Full Moon Party.
Aan de ene kant wilde ik erg graag al die gekheid zien van 10.000 mensen die helemaal los gaan op een strand, aan de andere kant hoor je toch ook veel slechte verhalen, van mensen die zijn opgelicht, bestolen, of mensen die iets in hun drankje hebben gekregen. Het was daarnaast ook erg moeilijk om nog een kamer te vinden, omdat het zo druk is en het eiland eigenlijk overvol raak 3 dagen voor het feest zelf.
Ons gevoel zij dat we niet 10.000 mensen nodig hadden om een leuk feestje te maken, en om al die moeite te ontwijken, besloten we eigenlijk oppeens om gewoon naar Krabi te gaan, en dan naar Railay.
Het was wel al kwart voor 1 toen we dit besloten hadden, we gingen kijken of we nog konden uitchecken, en of we nog met de nachtboot mee konden. De check-out tijd was eigenlijk 11 uur, maar met een beetje hulp van onze charmes mochten we toch nog zonder extra kosten onze spullen pakken en die vervolgens stallen in het Hotel. Wij gingen helemaal haasten, en we voelde oppeens zoveel adrenaline omdat we zo plotseling die beslissing hadden gemaakt. Ook voelde we gelijk een soort opluchting, na 9 prachtige dagen(voor gilmee zelfs 15) waren we er erg aan toe om lekker weg te gaan.
De laatste dingentjes geregeld, en daar ging het avontuur weer beginnen.

De nachtboot was precies hetzelfde, maar nu had ik gelukkig wel wat kunnen slapen. Vanaf de veerboot werden we opgehaald en naar een kantoortje gebracht waar Jack-ass opstond(toch wel grappig om dat om 6 uur 's ochtends te kijken) we moesten daar ruim een uur wachten en toen werden we met een grote bus naar krabi gebracht, of naja dat dachten we. We werden eigenlijk net buiten krabi gedropt, in de middle of nowhere. Je kon niet teruglopen, er was alleen maar 1 touristen bureautje met hele vervelende dames, die alleen maar je geld wilden. We probeerde ze duidelijk te maken dat we een ticket hadden gekocht naar Krabi Town, maar ze wilde niet luisteren. De enige optie was een nieuw ticket kopen naar krabi town.

Daar aangekomen vonden we binnen 2 minuten een hostel waar we een prima kamer hadden met WARME DOUCHE!:D eindelijk, sinds 6 weken weer eens een warme douche, OMG wat is dat lekker zeg. Gilmee had de tiger cave tempel(die met de 1273 treden) nog niet gezien, dus ging ik nog een x met hem naar boven. Deze x was ik alleen een stuk minder fit, en was het opnieuw weer een hele pittige klim.
's avonds lekker op een night market gegeten, en nu eindelijk weer eens me blog bij kunnen werken!
Ik hoop dat jullie van mijn kleine schattige verhaaltje hebben kunnen genieten,
We gaan morgen weer verder naar Railay,
en nu lekker naar bed.

Dikke knuffels,

iori