Tuesday, March 22, 2011

Vervolg 1

Heee!

Nu vanuit KL breng ik even het eerste vervolg, want ik denk niet dat het vanavond lukt om mijn hele verhaal te schrijven...


Vervolg van de nacht in de Jungle,
We zaten daar dus in het pikke donker, en je zag overal vuurvliegjes, maar helaas geen sterren omdat het bewolkt was...
We zaten te wachten, vol spanning, te staren naar een open plek, en af en toe schijnen met een zaklamp om te kijken of er dieren waren.
De duitsers gingen gingen gelukkig vroeg naar bed, volgens mij hebben ze in totaal maar 5 min naar buiten gekeken en maakte het hun helemaal niet uit of er dieren waren of niet, ze waren namelijk alleen maar aan het schreeuwen en lachen.
De andere gingen ook naar bed, en Gilmee en ik waren als enige nog over. De tijd ging erg langzaam en we zagen niks. Het was wel een hele mooie ervaring, maar na zo'n 3 uur naar het donker staren zijn we ook maar naar bed gegaan. Het enige wat we zagen waren de ratten die ons brood pikten, en zelfs de nootje(die in erg dik plastic verpakt zaten:P)
's ochtends stond ik vroeg op zodat je de Jungle wakker kon horen worden. Geweldig, het werd langzaam licht, en hier en daar kwamen wat eekhoorntjes opduiken, om het eten op te eten wat de ratten hadden achtergelaten. Ik was erg moe, hoewel ik lekker had geslapen was het toch een kort nachtje, maar de spanning zat er opnieuw weer in. Helaas weer niks gezien, en toen de anderen ook wakker werden was de kans om nog wat helemaal verkeken...
We bleven nog even zitten tot iedereen weg was, en toen zijn we rustig ons laatste eten gaan opeten en ons klaar gaan maken voor de lange terugweg. We hadden de "makkelijke" heenweg genomen, en zouden de moeilijke terugweg nemen. Onze tas was nu lichter, maar ieder spiertje deed nu zeer, en we hadden ook niet zoveel gegeten, dus het ging opnieuw een zware weg worden. Het begon al na 2 minuten te regenen, en het heeft de hele weg niet gestopt.. na zo'n 2 uur waren me schoenen zo doorweekt dat ze gewoon bij iedere stap aan het zompen waren en dat er water uit liep. Toen dit gebeurde zat ik er eigenlijk al lang doorheen, maar we schroefte het tempo iets omhoog, en dat ging gelijk beter!
We stapten en stapten, en het leek wel meer marcheren, want we voelde ons zwaar beroerd en moesten ons erg concentreren op het pad, omdat als je dat niet deed, je struikelde of gemakkelijk viel.
We konden ook niet echt genieten van de natuur om ons heen, en het enige doel was ons huisje halen.
Het was echt het lastige trajekt, het was omhoog en omlaag, glibberen, glijden, klimmen en dalen, rivieren oversteken en andere mensen hadden er 7 uur over gedaan. pfff. noujah gewoon doorgaan!
We liepen door en na een tijdje kwamen we een bordje tegen met nog 4 km, deze gingen gelukkig wel vrij snel, en we hebben uiteindelijk de hele weg in 4 uur afgelegd!

We gingen bij ons favoriete restauntje opzoeken, en ETEN!!!!
oh zo'n honger hadden we. Eerst even de laatste paar bloedzuigers eraf branden en daarna ons helemaal vol eten.
De douche kwam ook echt als een verlossing. We waste onze spullentjes uit en gingen ff tukken.
's avonds hoorden we van de tsunami in Japan en werden we wel echt weer even met 2 benen op de grond gezet. We wilde gelijk weten wat er gebeurd was en of het ook invloed op Maleisie heeft gehad. Gelukkig is er hier helemaal niks aan de hand, behalve dat het wat meer regent.
Na Taman Negara gingen we opweg naar de oostkust, Cherating, een plaatsje waar je ook kunt surfen.

Cherating:
Na onze positieve lift ervaring in de Cameron Highlands gingen we ook proberen om naar Cherating te komen, dit was alleen wel iets verder, zo'n 200 km. Deze keer waren we allebei een beetje moe van de lange jungletocht de dag ervoor, en zat de spirit er iets minder in. Maar blijven lachen en gewoon je duim opsteken!
het ging gelukkig wel weer goed, maar het duurde allemaal iets langer en op het einde hadden we best geluk gehad omdat iemand ons de laatste 50 km in een stuk meenam en ons midden in Cherating dropten.

we vonden een leuk bungalowtje, en gingen gelijk naar het strand om weer eens te zwemmen.
De golven waren heerlijk en we hebben leuk ge-bodysurft.
's avonds een beetje rondgevraagd over het surfen, eten en weer lekker naar bed.
De volgende ochtend vroeg opgestaan om te gaan surfen(want in de ochtend was de beste tijd om te gaan surfen) Gilmee was 's nachts niet zo lekker geworden dus ging ik alleen. Eerst naar het strand om te kijken of er uberhaubt golven waren, en daarna even ontbijten. De golven waren geweldig en het was ook aardig druk, maar ik had een tijdje niet gesurft en er erg zin in!
Ik huurde een longboard, en ging naar de plek waar alle surfers zaten, omdat daar de beste golven waren.
Het duurde even maar al snel pakte ik de ene golf na de andere. Het was heerlijk, het ging steeds beter en beter. Toen ik ging checken hoe het met Gilmee ging, ruilde ik mijn boardje voor een kleinere, zodat je beter kunt draaien en dat het iets moeilijker is. We gingen samen even wat drinken en daarna ging ik weer snel terug.
De meeste surfers waren nu weg, en ging ik helemaal los. Ik had het heel erg naar me zin, en de golven waren super! Na zo'n 5 uur surfen ben ik wat gaan lunchen en storte ik in, na een middag tukje wou ik weer terug en ben ik nog 2 uur doorgegaan. Helaas waren de golven nu echt een stuk minder, maar had het nog steeds naar mijn zin!
De volgende dag weer vroeg gaan surfen, maar deze keer met Gilmee. Ik legde hem een beetje uit hoe het werkte, maar na wat kleine tips ging het bij hem ook erg goed.
Ik had de vorige dag wel 7 uur gesurft, en alles deed nu een beetje zeer, ik had uitslag op mijn buik van de wax, en mijn schouders hadden spierpijn, en gister had ik geen zonnebrand opgedaan omdat het erg bewolkt was, dit had ik beter wel kunnen doen want mijn hele gezicht was verbrand. Dus dan nu maar surfen met een petje op..
Het was nog steeds erg leuk, en iedere golf die ik pakte ging het beter en met Gilmee ging het ook erg goed.
Na eerst zo'n 3 uur surfen, lekker ontbijten en dan weer terug. Toen de golven minder werden gingen we lekker naar huis om te chillen.
 's avonds even vieren dat Sandra, mijn moeder, jarig was. Er was helaas niet zoveel te doen, maar we konden gelukkig nog een barretje vinden waar ze wel alcohol verkochten, en dronken we een biertje op haar. Omdat het Maleisie een moslim land is, drinken ze nergens bier, en is het overal erg duur om te drinken, de biertjes waren ook iets van 4 euro...
We hadden al een tijdje niet gepartied en gingen toch nog even los(op 2 biertjes) maar de muziek was aan en we hadden het super naar ons zin.

Ik moet nu helaas weer gaan, maar maak morgen mijn verhaal echt af en vertel zelfs over Kuala Lumpur!
Stay tuned,

big kiss,

iori

3 comments:

  1. Geweldige verhalen weer Iori, je moet schrijver worden, van reisverhalen natuurlijk. Wij genieten dan ook een beetje van jouw reis ... Groetjes !!!

    ReplyDelete
  2. hey lieverd, je maakt je mama erg blij met al je verhalen. dikke kus

    ReplyDelete
  3. Ha, grote man en makker! Wat ga jij straks terug komen als een zeer afgetrainde, 100% athletische adonis, zeg! Hele dagen oerwoud trotten, surfen, duiken etc.

    Ik denk dat ik jouw haltertjes maar eens pak, zo meteen, want anders sla ik straks een slap figuur!!

    XXXX

    ReplyDelete