Laatste weekje Java en Toeristenmekka Bali

Yogyakarta

Wat een leuke stad, bij aankomst een stuk groter dan verwacht, maar we voelde ons al gelijk thuis.
De dagen van ons visa beginnen nu echt op een einde te raken maar hier vinden we het toch wel leuk wat extra dagen te blijven. De eerste dag liepen we door het stadje en zagen voor het eerst weer wat meer toeristen bij elkaar, op de beroemde Malioborostreet. We werden door een vriendelijke man geinvormeerd dat we beter naar het Art Centre konden gaan omdat die maar 2 dagen in zoveel maanden open was, en dat dat vandaag was! Hier komen kunstwerken afkomstig vanover heel Indonesie. Natuurlijk gingen wij een kijkje nemen, en inderdaad, prachtige traditioneel Indonesische kunst. Batik. Op een speciale manier wordt met inkt en behulp van was patronen in een doek gemaakt. eerst werd het proces uitgelegd en daarna zagen we alle kunstwerken. Prachtig, sommige plaatjes pakten je gelijk en ik wilde er best een paar voor thuis meenemen.
We wouden graag naar Boroburdur, maar dan wel 's ochtends vroeg. De ochtend dat we vroeg op wouden staan waren we nog erg moe van de vroege surf actie en konden we het niet opbrengen om uit ons lekker warme bedje te komen. Toen we later wat Ieren aanspraken die de zonsopgang hadden gezien waren ze niet echt enthausiast. Ze waren daar om 6 uur en hadden borobudur 10 minuten voor zichzelf hadden, maar daarna helemaal gek werden van de schoolkinderen die ze het hoofd van hun lijf vroegen. Het uitzicht wat ze zich hadden voorgesteld werd door de mist verpest en de tempel vonden ze ook niet zo geweldig. Oftewel wij waren heeeel blij dat we lekker in ons bedje waren blijven liggen. "s avonds hadden zijn we een vriendin van Batu Karas tegen gegaan die de volgende ochtend naar de zonsopgang bij Borobudur ging kijken, en of we mee wilden. Ja hoor, maar eerst even samen een biertje drinken. Het was een supergezellig cafetje, livemuziek en de biertjes smaakte als geen dag tevoren. We gingen lekker zuipen maar spraken wel af dat we als mannen gewoon om 4 uur op zouden staan om ons aan de afspraak te houden.
De biertjes gingen er goed in maar we zagen onze vriendin ook lekker drinken en wisten dat die net zo vroeg op moesten staan. Daarna kwamen we 2 indonesische meisjes tegen die nog wel verder wouden feesten in een andere club en ze vroegen of we mee wilden. Nou het was toch al laat en als we dan een leuk avondje hebben, dan goed ook! Bij de eerste club was een Gaynight, nou dan maar de volgende. Wat verder weg, maar wel wat groter. Een prachtige discotheek, mooie verlichting en heerlijke stampende muziek! De avond werd later en later en we wisten dat we de afspraak niet meer zouden halen en dat we af moesten bellen.
Toen we na veel dansen en lol maken op de klok keken, was het kwart voor 4. Gilmee zei, als we nu een taxi nemen, halen we het nog!
Na een seconde van twijfelen zei ik volmondig ja, let's go!
We renden bijna naar de uitgang sprongen in de taxi en werden voor 2 euro naar de straat waar we hadden afgesproken....
Shit, 10 over 4 en ze staan er niet meer. We moesten ze bellen, ik vroeg aan wat locals of ik hun telefoon kon gebruiken en toen ik eindelijk een telefoon bemachtigd had kwamen ze, zelf ook een beetje verkreukeld, aanrijden. Snel een kopje koffie, en daar gingen we. Het was nog best een stukje rijden en met Gilmee achterop vroeg ik me echt af of dit wel een goed idee was. Gelukkig reed hij voor en hoefde ik alleen maar zijn remlichtje te volgen.
Langzamer aan werd het lichter en lichter en we moesten echt opschieten anders was de zon al op!
De weg werd steeds kleiner en we moesten over een bruggetje rijden die helemaal van bamboo was gemaakt en die helemaal heen en weer bewoog als je eroverheen reed. Ik bedankte god toen we veilig de overkant bereikte en reed verder. Toen we bij een berg aankwamen moesten we aan een steile klim beginnen. Het was zo steil dat gilmee soms af moest stappen omdat anders de scooter het niet trok. Na ook dit obstakel te hebben overwonnen kwamen we op een plekje met uitzicht over een prachtig dal. Op de achtergrond zag je de vulkaan Merapi(die vorig jaar was uitgebarste, daarom stond de brug er ook niet meer) waarachter de zon opkwam. Eerst zag je het prachtige siluet met een gouden randje, daarna kwam de bol vanzelf hoger en veranderde de lucht constant van kleur. Ook kon je de tempel borobudur zien liggen, dit alles voelde je net of je in de hemel was beland. We wisten dat we de goede beslissing hadden gemaakt en konden onze ogen bijna niet geloven. Daarna met ons brakke hoofd naar beneden, op naar de tempel. Al helemaal voorbereid op de toeristische drukte die we verwachten, gingen we maar eerst wat eten. Na een lekkere Ginger tea en een bordje nasi voelde ik me eindelijk was beter.
Borobudur, als kind had ik geluisterd naar de verhalen die mijn oma erover vertelde en er zelf helemaal weg over gefantaseerd, en nu ben ik er gewoon.
Het was eigenlijk helemaal niet zo druk en ik vond het prachtig. Het massale bouwsel zag er indrukwekkend uit en na een rondje eromheen gingen we ook de bovenkant maar eens van dichterbij bekijken. Het was prachtig en we konden nu ook de berg zien waar we vannochtend gezeten hadden. We werden nog wel een beetje lastig gevallen door wat schoolkindertjes, en geloof me, met een lichte kater kun je je betere dingen voorstellen. Na de zoveelste die kwam vragen, Mister! Mister! Mister! picture?  zijn we maar richting de uitgang gewandeld, waar we vervolgens nog zo'n 10 minuten langs allemaal souvernirwinkeltjes liepen voor we daadwerkelijk buiten stonden.
Na nog een tempel bezocht te hebben kwamen we 's middags eindelijk weer bij het guesthouse aan.
Pfoe wat een dag zeg, gilmee dook onder de douche en toen ik net wilde gaan liggen kwam de huisbaas met de mededeling dat we niet konden blijven omdat er een grote groep kwam. Dit had ze al eerder willen zeggen maar gister waren we niet thuis. Ahhhh, op dat moment kon ik het even niet meer opbrengen om weer heel me tas in te pakken en een ander kamertje te gaan zoeken maarja je hebt geen keuze. Ik ging snel zonder rugzak een rondje doen opzoek naar een goedkoop kamertje. Binnen 10 minuten was het gelukkig raak.
Ff verkassen en eindelijk kon ik mijn oogjes even laten rusten. 3 uurtjes later de wekker gezet om toch nog een beetje normale avond te hebben.

De volgende dag weer verder. Op naar Melang om daar wat vulkanen te bewonderen.
Onderweg reden we lang Prambanan, een andere grote tempel in de buurt van Yogya, ook heel mooi en net zo indrukwekkend als Borobudur. Melang wel gehaald maar de vulkanen waren toch nog een stukje verder. De volgende dag op naar Mount Bromo. toen we de afslag van de snelweg hadden genomen begonnen we met stijgen, vanaf daar gingen we alleen maar omhoog en het hield maar niet op. We kwamen eindelijk weer op wat verlaten bergweggetjes, die een hele opluchting zijn na al die drukke wegen. Even puur genieten van de omgeving zonder last te hebben van anderen. Gilmee werd nog wel van de weggereden en kwam gelukkig met alleen een schaafwondje de greppel uit. We kwamen hoger en hoger en de temperatuur begon ook vlink te dalen. Ik haalden mijn trui tevoorschijn en dat scheelde behoorlijk.
Vulkanische grond is erg vruchtbaar, en dat was te zien. Een stukje met een waterval zag er prachtig uit en een heel palet van kleurige bloemen sprong eruit.
De temperaturen daalden zo dat je ook stalletjes zag waar ze mutsen en sjalen verkochten. Ook de locals begonnen qua uiterlijk te veranderen en het voelde net of je in de Himalaya was. Mensen met dikke jassen en mutsen op, die had ik lang niet gezien.
We zaten helemaal in de wolken en het was erg mistig, dus genieten van een mooi dal, of de vulkaan zelf, waar we voor gekomen waren zat er niet in.
We zochten een hotelletje op en gingen lekker een rondje lopen om te genieten van de prachtige plek waar we waren beland.
De volgende dag de zonsopgang bij de vulkaan bekijken. het wekkertje ging om half 5 en ons bed lag nog nooit zo lekker maar om kwart voor 5 konden we ons er gelukkig wel uitslepen. Op naar Mount Bromo. het weggetje was nog best spannend om overheen te rijden, en na zo'n 10 minuten kwamen we bij het eerste uitkijkpunt van dit prachtige dal, en daar kwam een vulkaanformatie vanuit een andere grotere krater in zicht. Wat een prachtig uitzicht. Het was het weer helemaal waard, en als we de weg vervolgde kwamen we bij steeds andere uitzichtpunten die stuk voor stuk hoger lagen. We namen bij ieder uitkijkpunt aan en bij eentje stopte we om te voet verder te lopen naar het puntje van de berg. vanaf daar konden we ook de zonsopgang zien en alles bij elkaar was het weer een magisch gezicht allemaal.
Toen de zon op was wouden we ook maar even de weg afrijden om te zien wat daar was.
Hier bleek het "echte" uitkijkpunt te zijn, waar alle toeristen naar toe werden gebracht die met een tour door indonesie aan het reizen waren. Een hele stoet met nederlanders liep ons voorbij toen wij naar binnen gingen. 1 van de dames zei op een beetje irritant toontje: Ja de zon is al op hoor jongens. Ik wou zeggen dat ze niet op moest schieten ofdat anders haar welgeorganiseerde tour niet doorging, maar hield me verstandig in een glimlachte alleen maar.
Dit uitzichtpunt was welverzorgd met bankjes en vanaf hier kon je de hele formatie een stuk beter bekijken, en zag je ook echt dat Gunung Bromo aardig wat rook uitblies.
Het was eigenlijk maar goed dat we wat later aankwamen omdat we nu de enige waren. De wolken die kwamen trokken ook weer langzaam weg en na zo'n 10 minuutjes was alles weg en kwam het prachtige uitzicht weer terug.
Terug na een ontbijtje nog even ons bedje ingedoken. Daarna begonnen we aan de reis naar Bali.
Oost Java heeft nog een aantal vulkanen wat erg leuk is om langs te rijden,
 en we kwamen stuk voor stuk langs prachtige wegen, die overgens ook erg goed waren en de kilometers voorbij vlogen.
"s avonds kwamen we bij de boot aan en binnen een uurtje zaten we op bali.
Java, wat een mooi land is dat zeg. Echt een plek waar ik graag nog een keertje naartoe terug wil en waar veel mooie herinneringen liggen.

Het internetcafe gaat sluiten dus morgen komt het Bali Vervolg!